Rocznice literackie

W filii bibliotecznej w Wielowsi zorganizowano wystawę książek Marii Rodziewiczówny. W ten sposób uczczono 155. rocznicę urodzin pisarki.

Maria Rodziewiczówna urodziła się 2 lutego 1863 roku w we wsi Pieniucha na Grodzieńszczyźnie. Po latach rodzina osiedliła się w Warszawaie, gdzie pisarka uczęszczała na pensję. Po śmierci ojca sama zaczęła zarządzać majątkiem
w Hruszowie. W 1882 roku zadebiutowała drukując pod pseudonimem Mario w 3 i 4 numerze „Dziennika Anansowego” dwie nowelki „Gamę uczuć” i „Z dzienniczka reportera”. Pod tym samym pseudonimem opublikowała w 1884 roku w redagowanym przez Marię Konopnicką „Świcie” nieco obszerniejsze opowiadanie „Jazon Bobrowski”, a w 1885 roku humoreskę „Farsa panny Heni”. Debiutem powieściowym Rodziewiczówny był „Straszny dziadunio”, którym wygrała w 1886 roku konkurs ogłoszony przez „Świt”. Powieść opublikowano w odcinkach. Inne znane powieści to: „Dewajtis”, „Szary proch”, „Błękitni”, „Kądziel”, „Wrzos”, „Magnat”, „Barbara Tryznanka”, „Barcikowscy”, „Atma”, „Lato leśnych ludzi”. Podczas I wojny światowej wzięła udział w Warszawie w organizacji szpitala wojskowego, pomagała także w organizowaniu tanich kuchni dla inteligencji i bratniej pomocy akademickiej. W 1915 roku wróciła na pewien czas do Hruszowej, podejmując tam opiekę nad uciekinierami, których usiłowała zatrzymać. W latach 1919–1920 inicjowała szereg poczynań społecznych w okolicy Hruszowej: założenie kółka rolniczego, budowę łaźni parowej, odbudowę chederu w Antopolu. W okresie wojny polsko-bolszewickiej znalazła się w Warszawie, gdzie pełniła obowiązki sekretarki w Komitecie Głównym PCK oraz została mianowana komendantką Kobiecego Komitetu Ochotniczej Odsieczy Lwowa na miasto Warszawę. Po zakończeniu działań wojennych wróciła do Hruszowej. W okresie międzywojennym próbowała nadal prowadzić działalność oświatową i społeczną. Stała się protektorką i współzałożycielką Związku Szlachty Zagrodowej. W 1935 roku została odznaczona Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury, a w 1937 roku Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła 6 listopada 1944 roku na folwarku Leonów koło Żelaznej pod Skierniewicami. Została pochowana w Żelaznej. Ciało Marii Rodziewiczówny przeniesiono do Alei Zasłużonych na warszawskich Powązkach 11 listopada 1948 roku.

Na wystawie w książnicy w Wielowsi przygotowanej przez bibliotekarkę Barbarę Biernat można oglądać najważniejsze działa pisarki. Po książki Rodziewiczówny nadal chętnie sięgają czytelnicy.

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij